สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งปรากฎตัวขึ้น
- สวัสดี สุนัขจิ้งจอกทัก
- สวัสดี เจ้าชายน้อยตอบอย่างสุภาพ เขามองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นอะไรเลย
- ฉันอยู่ตรงนี้ เจ้าของเสียงตอบออกมาจากใต้ต้นแอ็ปเปิ้ล
- เธอคือใคร เจ้าชายน้อยถาม เธอสวยมากนะ ...
- ฉันคือสุนัขจิ้งจอก สุนัขจิ้งจอกตอบ
- มาเล่นกันเถอะ ฉันเหงามาก เจ้าชายน้อยชวน
- ฉันเล่นกับเธอไม่ได้หรอก ฉันยังไม่ได้ถูกฝึกให้เชื่องเลย สุนัขจิ้งจอกตอบ
- อา ... ขอโทษนะ เจ้าชายน้อยขัดจังหวะ แต่หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ถามว่า
- " ฝึกให้เชื่อง " หมายความว่าอย่างไร
- เธอคงไม่ใช่คนที่นี่ เธอกำลังตามหาอะไรหรือ
- ฉันกำลังหาพวกมนุษย์ " ฝึกให้เชื่อง" แปลว่าอะไร เจ้าชายน้อยถาม ... ...... ...
- มันเป็นสิ่งซึ่งมักจะถูกหลงลืม มันคือการ " สร้างความผูกพัน " สุนัขจิ้งจอกตอบ
- สร้างความผูกพันหรือ
- ใช่แล้ว สำหรับฉันเธอเป็นเพียงเด็กชายเล็กๆ เหมือนเด็กอื่นๆ เป็นร้อยเป็นพันฉันไม่ต้องการเธอ เธอก็ไม่ต้องการฉันเหมือนกัน และสำหรับเธอ ฉันก็เหมือนสุนัขจิ้งจอกอื่นๆ นับร้อยนับพันนั่น แต่ถ้าเธอฝึกให้ฉันเชื่อง เราก็จะต้องการกันและกัน เธอจะเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับฉัน และฉันก็จะเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับเธอ .. สุนัขจิ้งจอกกล่าว
- ฉันเริ่มจะเข้าใจแล้วมีดอกไม้ดอกหนึ่ง ฉันคิดว่าเธอได้สร้างความผูกพันกับฉันเจ้าชายน้อยกล่าว
- อาจเป็นไปได้ คนเรามีทัศนะต่อโลกได้หลายๆ แบบ สุนัขจิ้งจอกพูด
...
.......
. ..
- เราจะรู้จักกันเฉพาะกับสิ่งที่เรามีความสัมพันธ์ด้วยเท่านั้น พวกมนุษย์ไม่มีเวลาจะไปทำความรู้จักกับอะไร เขาซื้อของจากพ่อค้า แต่เขายังไม่มีพ่อค้าขายเพื่อน พวกมนุษย์ก็เลยยังไม่มีเพื่อน ถ้าเธอต้องการเพื่อน ฝึกฉันให้เชื่องสิ สุนัขจิ้งจอกกล่าว
- แล้วจะต้องทำอย่างไรบ้างล่ะ เจ้าชายน้อยถาม
- เธอจะต้องอดทนให้มาก ขั้นแรกเธอต้องนั่งให้ห่างฉันเล็กน้อยอย่างที่กำลังนั่งอยู่ตอนนี้นี้แหละ ฉันจะมองเธอด้วยหางตา แต่เธออย่าเพิ่งพูดอะไรนะ เพราะภาษา คือ บ่อเกิดแห่งความเข้าใจผิด แล้วแต่ละวันเธอก็ค่อยๆ ขยับเข้ามาเรื่อยๆ สุนัขจิ้งจอกตอบ วันรุ่งขึ้นเจ้าชายน้อยก็กลับมาอีก
- มันจะเกิดผลกว่านี้ ถ้าเธอจะมาในเวลาเดียวกันทุกวัน สุนัขจิ้งจอกบอก อย่างเช่นถ้าเธอมาตอนสี่โมงเย็น พอบ่ายสามโมงฉันก็จะเริ่มมีความสุข ยิ่งเวลากระชั้นเข้ามาฉันก็ยิ่งมีความสุข พอใกล้สี่โมงเย็นฉันจะกระสับกระส่าย และกระวนกระวายใจ แล้วฉันก็จะรู้ค่าแห่งความสุข แต่ถ้าเธอมาไม่ตรงเวลา ฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะเตรียมใจไว้ตั้งแต่เมื่อไร มันเป็นเรื่องของประเพณี สุนัขจิ้งจอกกล่าว
- ประเพณี คืออะไร เจ้าชายน้อยถาม
- มันคือเรื่องที่มักถูกละลืม สุนัขจิ้งจอกกล่าว มันเป็นวันที่พิเศษกว่าวันอื่นๆ เป็นชั่วโมงที่พิเศษกว่าชั่วโมงอื่นๆ
...
......
...
- ลาก่อน สุนัขจิ้งจอกพูด
- ลาก่อน และนี่คือความลับของฉัน มันเป็นเรื่องธรรมดามาก เราจะเห็นอะไรได้เพียงด้วยหัวใจเท่านั้น สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นได้ด้วยตา
- -สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นได้ด้วยตา เจ้าชายน้อยพูดซ้ำ เพื่อเก็บไว้ในความทรงจำ - -
- เวลาที่เธอเสียให้ดอกกุหลาบของเธอ ทำให้ดอกกุหลาบนั้นทวีความสำคัญ
- เวลาที่ฉันเสียให้ดอกกุหลาบของฉัน .. เจ้าชายน้อยทวนคำ
- ผู้คนมักจะลืมสัจจะอันนี้ แต่เธอจะต้องไม่ลืม เธอจะต้องรับผิดชอบดอกกุหลาบของเธอ - " ฉันจะต้องรับผิดชอบดอกกุหลาบของฉัน " .. เจ้าชายน้อยพูดซ้ำเพื่อเก็บไว้ในความทรงจำ ..